Nú liggur fyrir að forsendur kjarasamninganna hafa brostið og framundan er afar mikilvæg ákvörðun hjá stéttarfélögunum um hvort samningum verði sagt upp eða þeir látnir halda gildi sínu. Félögin hafa til 8. október til að taka endanlega ákvörðun um uppsögn samninganna.

Formaður Verkalýðsfélags Akraness og Starfsgreinasambands Íslands hefur að undanförnu setið fjölmarga fundi vegna stöðunnar. Niðurstaða formanna aðildarfélaga SGS hefur verið skýr: leggja þarf allt kapp á að viðhalda kjarasamningunum og tryggja að þeir geti gilt út samningstímann.

En til þess þarf samstillt átak.

Formaður VLFA og SGS hefur ítrekað kallað eftir þjóðarsátt gegn verðbólgu og háum vöxtum, þar sem ríkið, sveitarfélögin, Samtök atvinnulífsins, verslun og þjónusta og allir þeir sem koma að verðmyndun skuldbinda sig til að halda aftur af hækkunum á gjaldskrám, álögum og verðlagi.

Ávinningurinn af slíku átaki getur orðið gríðarlegur. Formaður hefur bent á að ef sameiginlegt átak skilar því að verðbólga lækki úr 5,6% í 3,6%, geti ávinningur samfélagsins alls numið um 87 milljörðum króna á ársgrundvelli vegna verðbótaþáttarins eins og sér.

Þar er ekki tekið tillit til þess gríðarlega viðbótarávinnings sem heimili, fyrirtæki, ríki og sveitarfélög myndu njóta vegna lægri vaxta og minni fjármagnskostnaðar.

Þetta snýst því um miklu meira en bara framtíð kjarasamninganna. Þetta snýst um að ná verðbólgu og vöxtum niður, verja kaupmátt launafólks og skapa stöðugleika fyrir heimili og atvinnulíf.

Kjarasamningarnir voru gerðir til fjögurra ára með það að markmiði að skapa stöðugleika. Nú þurfa allir að axla ábyrgð ef tryggja á að þeir geti gilt út samningstímann.

Þriðjudaginn 8. september síðastliðinn var haldið í hina árlegu ferð með eldri félagsmenn Verkalýðsfélags Akraness. Að þessu sinni var ferðinni heitið á Reykjanesið og var góð þátttaka í ferðinni eða um 70 manns.

Veðrið skartaði sínu fegursta þennan dag og naut hópurinn þess vel að horfa í kringum sig á leiðinni. Hjónin Ragnheiður Hjálmarsdóttir og Rögnvaldur Einarsson sáu um leiðsögn og sögðu frá ýmsu fróðlegu og skemmtilegu sem tengdist því sem fyrir augu bar.

Fyrsti áfangastaðurinn var Skessuhellir í Keflavík en þar býr stór tröllskessa sem á uppruna sinn í sögum Herdísar Egilsdóttur. Skessan tók vel á móti gestunum sem gengu um hellinn og þeir nutu sín líka vel í sólinni fyrir utan. Þá var komið að því að borða og hélt hópurinn á veitingastaðinn Langbest í Keflavík. Þar var boðið upp á lambalæri með öllu tilheyrandi en staðurinn er rúmgóður og bjartur og mjög vel var tekið á móti okkur. Á meðan verið var að borða kíkti Ásmundur Friðriksson við en hann hefur nýlega gefið út bókina Sögur af vellinum. Þar sem hann þurfti óvænt að fara annað var ákveðið að hann kæmi síðar og héldi kynningu á bók sinni á Akranesi.

Eftir að allir höfðu fengið kaffi og kökur eftir matinn var haldið af stað aftur. Keyrt var aðeins um Ásbrúarsvæðið og svo haldið áfram í átt til Grindavíkur en farið var framhjá Höfnum og svo stoppað hjá Gunnuhver. Þar gengu flestir að útsýnispalli og eins og áður sagði var veðrið einstaklega fallegt svo það var gaman að sjá alla litina í náttúrunni þar í kring. Vegurinn upp að Gunnuhver hvar hins vegar ansi holóttur og var vel hrist upp í fólki eftir matinn.

Um kl. 14 kom hópurinn í Grindavík og var farið í menningarhúsið Kvikuna. Þar tók Kristín María á móti okkur og sagði frá ýmsu sem tengist þeim náttúruhamförum sem hafa átt sér stað í kringum bæinn undanfarin ár, stöðunni núna og framtíðarsýn Grindvíkinga. Á meðan gæddi hópurinn sér á kaffi og meðlæti. Eftir að hafa sagt frá því helsta hoppaði Kristín María upp í rútuna með hópnum og farinn var hringur um bæinn þar sem hún sýndi ýmislegt áhugavert. Stoppað var á tveimur stöðum, annars vegar hjá hrauninu sem kom inn fyrir bæjarmörkin og hins vegar hjá ljósmyndasýningunni „Reykjanes vaknar“ eftir Sigurð Ólaf Sigurðsson. Myndirnar á sýningunni eru mjög áhrifaríkar og sýna vel það sem gengið hefur á undanfarin misseri.

Kominn var tími til að kveðja Grindavík og um 16:30 var keyrt sem leið lá að Kálfatjarnarkirkju á Vatnsleysuströnd. Kálfatjarnarkirkja var vígð árið 1893, stór og fallega smíðuð sveitakirkja sem á þeim tíma rúmaði öll sín sóknarbörn. Árni Klemens Magnússon tók á móti hópnum í kirkjunni og sagði skemmtilega frá ýmsu tengdu henni. Að því loknu var kominn tími til að aka heim á leið eftir vel heppnaða ferð og kom hópurinn aftur á upphafsstað kl. 18:30. Þessar árlegu ferðir eru alltaf einstaklega skemmtilegar og ekki skemmir fyrir að fá svona gott veður til að njóta ferðalagsins enn betur.

Fjölmargar myndir voru teknar í ferðinni en þær munu birtast síðar þar sem myndakerfi heimasíðunnar bíður uppfærslu.