Í kvöldfréttum Stöðvar 2 í gær var viðtal við Marinó G. Njálsson hjá Hagsmunasamtökum heimilanna en í viðtalinu sakar hann Steingrím J Sigfússon um afar villandi og hreinan skáldskap í málflutningi sínum varðandi gengistryggðu lánin.  Marinó vitnaði í gögn frá Seðlabankanum sem sýndu að lánasöfn gömlu bankanna voru færð niður um rúm 50% yfir í nýju bankana t.d. voru yfirdráttar lán færð niður um 40% verðtryggð lán um 51% og gengistryggð lán um 58% 

Svo talar fjármálaráðherra um að bankarnir muni vart þola þessa niðurfærslu sem dómur Hæstaréttar kveður á um.

Það hefur verið nöturlegt  að fylgjast með störfum fjármálaráðherra í hinum ýmsu málum að undanförnu og nægir að nefna t.d. ummæli hans í Ísland í bítið í gær en hann segir að með dómnum hafi ákveðinni réttaróvissu verið eytt þó að enn standi eftir réttaróvissa um það hvernig fara eigi með lánin, hvaða vextir eigi að gilda.  Hvaða réttaróvissu er Steingrímur eiginlega að tala um?   Í samningalögum er kveðið á um í 36. grein laganna eftirfarandi:

„Skriflegur samningur, sem atvinnurekandi gefur neytanda kost á, skal vera á skýru og skiljanlegu máli. Komi upp vafi um merkingu samnings sem nefndur er í 1. mgr. 36. gr. a skal túlka samninginn neytandanum í hag".  Samkvæmt þessum lögum á óvissan að falla neytendum í hag.

Hvað sagði ekki Steingrímur J. Sigfússon í fréttum fyrir 19 mánuðum síðan, eða 23. október 2008? Hann sagði að það verði gerð uppreisn hér á landi verði gengið að kröfum Breta og Hollendinga um greiðslu á 600 milljarða króna skuldbindingu vegna Icesave-reikninganna. Hann sagði einnig að Íslendingar hafi uppfyllt allar lagalegar skyldur og tilskipanir Evrópusambandsins um innlánstryggingakerfið og Íslendingum bæri ekki að láta undan kröfum Alþjóðagjaldeyrissjóðsins því okkur beri ekki skylda til að greiða tapið á Icesave-reikningunum.  Þetta sagði Steingrímur J. Sigfússon fyrir rétt rúmum 19 mánuðum síðan. En nú kveður við nýjan tón hjá Steingrími þar sem hann og hans ríkisstjórn hefur haldið uppi skefjalausum hræðsluáróðri um að allt sé hér á leið til fjandans verði ekki gengið frá Icesave-samningunum og að vextir Seðlabankans fái að gildi fyrir gengistryggðu lánin.

Hvað hefur eiginlega gerst hjá Steingrími eftir að hann varð fjármálaráðherra maður sem var froðufellandi í ræðustól Alþingis í hvert sinn sem honum fannst hallað á hagsmuni alþýðu þessa lands.  Í dag getur hann ekki einu sinni staðið með almenningi sem fer fram á að dómur Hæstaréttar fái að standa og óvissan sem fjármálaráðherra er afar tíðrætt um falla neytendum þessa lands í hag eins og lög kveða á um.  Það væri fróðlegt að sjá viðbrögð Steingríms J Sigfússonar ef hann væri í stjórnarandstöðu og önnur ríkisstjórn en hans myndi standa að því að hafa dóm Hæstaréttar að vettugi eins og hans ríkisstjórn stendur nú að og það ríkisstjórn sem kennir sig við norræna verðferð.

Því segir formaður Verkalýðsfélags Akraness: Ragnar Reykás er grátbroslegur í samanburði við þann viðsnúning sem nú hefur orðið hjá Steingrími J Sigfússyni eftir að hann varð fjármálaráðherra.

Óskar StefánssonÍ dag verður borinn til grafar Óskar Stefánsson en hann lést eftir hörmulegt vinnuslys í Elkem Ísland. Óskar var kjörinn aðaltrúnaðarmaður starfsmanna fyrir örfáum mánuðum síðan en hann var félagsmaður í Verkalýðsfélagi Akraness.

Formaður átti í örlitlum samskiptum við Óskar frá því hann tók við aðaltrúnaðarmannsstarfinu og voru öll þau samskipti til fyrirmyndar og greinilegt var að hann hafði mikinn áhuga á því verkefni sem starfsmenn höfðu trúað honum fyrir. Það er ánægjulegt að vita til þess að fyrirtækið ætlar að láta einskis ófreistað til að komast að því hvað varð þess valdandi að svo hörmuleg sprenging varð með þessum skelfilegu afleiðingum.

Stjórn Verkalýðsfélags Akraness vottar aðstandendum Óskars innilegrar samúðar og öllum þeim sem eiga um sárt að binda sökum þessa skelfilega slyss.

Inni á heimasíðu Samtaka atvinnulífsins var skrifað um komandi kjarasamninga á fimmtudaginn var og kom fram hjá framkvæmdastjóra SA að stefnt skuli að því að gerður verði langtímasamningur t.d. til þriggja ára með hóflegum hækkunum. Eins og flestir vita þá verða allflestir kjarasamningar lausir um næstu áramót, þar á meðal kjarasamningarnir á hinum almenna vinnumarkaði.

Vissulega er ekkert óeðlilegt við það að Samtök atvinnulífsins vilji gera langtímasamning með hófstilltum hækkunum, það er jú þeirra hlutverk að gæta hagsmuna fyrirtækja í landinu. Hins vegar liggur það hvellskýrt fyrir að krafa Verkalýðsfélags Akraness í komandi kjarasamningum verður að lágmarkslaun í þessu landi verði hækkuð allverulega, enda eru þau íslensku samfélagi, atvinnurekendum og síðast en ekki síst okkur í verkalýðshreyfingunni til skammar.

Í dag eru lágmarkslaun fyrir fulla vinnu, 173 tíma á mánuði, einungis 165.000 kr. Verkalýðsfélag Akraness vill sjá kröfu um að lágmarkslaun verði ekki undir 200 þúsund krónum í komandi kjarasamningum. Verkalýðsfélag Akraness mun aldrei taka þátt í neinu í anda þess stöðugleikasáttmála sem gerður var í júní 2009 en þar var verkafólk og aðrir launþegar þvingaðir til að fresta og afsala sér sínum hófstilltu launum sem um var samið 17. febrúar 2008. Verkalýðsfélag Akraness er stolt af því að hafa verið eitt fárra stéttarfélaga sem barðist af alefli fyrir því að umsamdar launahækkanir frá 17. febrúar skyldu standa.

Það þarf einnig að gera þá skýlausu kröfu til allra fyrirtækja sem hafa fjárhagslega burði til að þau komi með veglegar launahækkanir til handa sínu starfsfólki enda er fullt af fyrirtækjum sem hafa fulla burði til að gera slíkt. Nægir að nefna flestöll útflutningsfyrirtæki sem hafa verið að gera góða hluti vegna þeirra gengisbreytinga sem orðið hafa á undanförnum 18 mánuðum.

Það gengur ekki lengur að það sé íslenskt verkafólk eitt og sér sem sé látið líða fyrir það efnahagshrun sem hér hefur orðið enda liggur það morgunljóst fyrir að það er ekki íslenskt verkafólk sem ber ábyrgð á þeim hörmungum sem gengið hafa yfir íslenskt samfélag. Á sama tíma og verkafólk þurfti að afsala sér sínum umsömdu launahækkunum þá vörpuðu ríki, sveitarfélög, verslunareigendur og aðrir þjónustuaðilar sínum vanda viðstöðulaust út í verðlagið með skelfilegum afleiðingum fyrir alþýðu þessa lands.

Núna er kominn tími til að íslensk verkalýðshreyfing standi þétt saman og sýni tennurnar í því að bæta kjör sinna félagsmanna og eyða í eitt skipti fyrir öll þeim skelfilegu lágmarkslaunum sem eru eins og áður sagði öllum sem ábyrgð á þeim bera til háborinnar skammar. En til þess að þetta náist fram þarf hreyfingin að standa saman og nú er komið að því að Alþýðusamband Íslands beini þeim tilmælum til sinna aðildarfélaga að leggja áherslu á að lágmarkslaun á Íslandi verði ekki undir 200 þúsund krónum í komandi samningum. Formaður á sér þá von að forseti Alþýðusambandsins láti ekki samtök atvinnulífsins blekkja sig út í einhvers konar stöðugleikasáttmála þar sem launþegar einir verða látnir axla ábyrgðina.

Sú hugmynd sem formaður Verkalýðsfélags Akraness lagði fram vegna komandi kjarasamninga á hinum almenna vinnumarkaði um hækkun lágmarkslauna úr 165 þúsund krónum í 200 þúsund krónur hefur vakið gríðarlega athygli. Aðstoðarframkvæmdastjóri Samtaka atvinnulífsins, Hannes G. Sigurðsson, gagnrýndi þessa hugmynd á Rúv þar sem hann taldi að þessi krafa væri afar óeðlileg og einnig gagnrýndi framkvæmdastjóri Samtaka verslunar og þjónustu, Andrés Magnússon, tillöguna. Hann sagði í fréttum á Rúv að slík hækkun gæti þýtt fjölda gjaldþrota hjá fyrirtækjum sem og uppsagnir.

Það er alltaf sami gráturinn sem upp kemur þegar verið er að tala um að hækka kjör þeirra lægst launuðu og sá söngur sem heyrist frá Hannesi og Andrési kemur formanni Verkalýðsfélags Akraness ekki á óvart enda er þetta sami söngurinn og þegar gengið var frá kjarasamningum á hinum almenna vinnumarkaði 17. febrúar 2008. Þá var verkalýðshreyfingin hvött til að ganga frá hófstilltum samningum til að tryggja hér langtíma stöðugleika. Verkalýðshreyfingin gekk frá hófstilltum samningum 17. febrúar 2008 en þá var verðbólgan 5% en eins og allir vita þá rauk verðbólgan upp undir 20% í janúar 2009 með skelfilegum afleiðingum fyrir íslenska launþega. Þetta gerðist þrátt fyrir að gengið hafi verið frá umræddum hófstilltum kjarasamningum.

Eins og flestir muna þá hafa verið lögð fram frumvörp um lögbindingu lágmarkslauna og var það gert síðast árið 2005 og flutningsmenn þess frumvarps voru meðal annars núverandi forsætisráðherra, Jóhanna Sigurðardóttir og Kristján L. Möller, samgöngumálaráðherra, en þar lögðu þau til að lágmarkslaun myndu hækka upp í 138.500 krónur en lágmarkslaunin þá voru 103.500 kr. Þau voru því að leggja til að lágmarkslaun myndu hækka um 35 þúsund eða sem nemur 34%. 

Í ítarlegri greinargerð með frumvarpinu kemur meðal annars eftirfarandi fram::

• Meginvandi íslensks þjóðfélags er fátækt og skuldir og stafar það af lágum launum og lág laun hafa leitt til margs konar vanda og jafnvel hrakið fólk af landi brott.  Um nokkra hríð hefur ekki verið hægt að framfleyta fjölskyldu með lægstu taxtalaunum. 
• Alþjóðlegur samanburður sýnir að laun á Íslandi eru áberandi lægri en í helstu viðmiðunarlöndum okkar.  
• Lág taxtalaun hér á landi eru efnahagslegt vandamál. Þau leiða til þess að ýmsir sem eru á þessum launum eiga vart fyrir mat, hvað þá að þeir geti nýtt sér þá þjónustu sem eðlilegt er að veitt sé í nútímaþjóðfélagi.
• Tímakaup í dönskum iðnaði árið 1994 var 97% hærra en í íslenskum. Ekki eru nýjar tölur fyrirliggjandi. Tekjur hjóna í Danmörku árið 1993 voru um 39% hærri en á Íslandi. Danskur byggingaverkamaður hefur um 28% hærri ráðstöfunartekjur en íslenskur. Þessar tölur, sem komu fram í skýrslu forsætisráðherra um laun og lífskjör á Íslandi, í Danmörku og víðar, segja alla söguna.  
• Flutningsmenn telja að allt sem viðkemur kjarasamningum eigi að vera á forræði samningsaðila. Þar sem ekki hefur tekist með samningum að knýja fram hækkun lægstu launa undanfarin ár ber Alþingi Íslendinga skylda til að grípa inn í þessi mál með lagasetningu.
• Frumvarpinu er því fyrst og fremst ætlað að skapa vörn fyrir þá sem minnst mega sín. Rökin fyrir þessu eru augljós. Hækkun lægstu launa í 138.500 kr. á mánuði mun auka velferð þeirra fátækustu í íslensku þjóðfélagi, jafna laun og bæta afkomu margra einstaklinga.
• Ef þessi leið verður ekki farin og taxtalaunin látin eiga sig eina ferðina enn í næstu kjarasamningum mun sífellt stærri hópur launamanna sitja eftir með lágmarkstaxta og ekki eiga sér viðreisnar von. Við megum ekki láta mál þróast á þann veg.

Allt sem kemur fram í þessari greinargerð með frumvarpinu á svo sannarlega við rök að styðjast og á einnig við í dag. Á þeirri forsendu er afar brýnt að lagfæra lágmarkslaun á Íslandi og hækka þau upp í 200 þúsund krónur að lágmarki og ég trúi ekki öðru heldur en að Jóhanna Sigurðardóttir, núverandi forsætisráðherra, sem lagði þetta frumvarp fram, leggi fram fullan stuðning við að ná lágmarkslaununum upp í 200 þúsund krónur.

Rétt er einnig að geta þess að Steingrímur J. Sigfússon, fjármálaráðherra, og hans fólk, ályktaði um lágmarkslaun árið 2003 en þá voru lágmarkslaun á Íslandi einungis 93 þúsund krónur. Landsfundur Vinstri grænna árið 2003 lagði til að lágmarkslaun yrðu hækkuð upp í 150 þúsund krónur sem er hækkun um 57 þúsund krónur eða sem nemur 61%. Tillaga Verkalýðsfélags Akraness sem að aðilar atvinnurekenda telja afar óeðlilega, hljómar hins vegar einungis upp á 21% hækkun.

Á þessu sést að bæði Steingrímur fjármálaráðherra og Jóhanna forsætisráðherra hafa lagt fram frumvörp og ályktað um lágmarkslaun með það að markmiði að stórhækka lágmarkslaunin. Á þeirri forsendu hljóta áðurnefndir ráðherrar að leggja verkalýðshreyfingunni fram fullan stuðning við að lagfæra tekjur þeirra lægst launuðu í okkar samfélagi.

Vegna forfalla er íbúð félagsins á Akureyri laus vikuna 20.-27. ágúst. Einnig er laust vikuna 30. júlí-6. ágúst í orlofshúsi á Eiðum í nágrenni Egilsstaða.

Til að bóka þessar vikur er hægt að hafa samband við skrifstofu í s. 430-9900 eða bóka í gegnum félagavefinn. Fyrstur kemur, fyrstur fær!

Stjórn Verkalýðsfélags Akraness hefur samþykkt ályktun þar sem lýst er yfir afdráttarlausum stuðningi við Landssamband slökkviliðs- og sjúkraflutningamanna í þeirri skelfilegu kjaradeilu sem þeir eiga í þessa daganna við Launanefnd sveitarfélaga. 

Í ályktunni kemur t.d fram eftirfarandi: "Stjórn VLFA  lýsir einnig yfir gríðarlegum vonbrigðum með það skilningsleysi sem Launanefnd sveitarfélaga sýnir Landssambandi slökkviliðs- og sjúkraflutningamanna í þessari deilu. 

Slökkviliðs- og sjúkraflutningamenn gegna afar veigamiklum störfum er varða öryggi, líf og heilsu landsmanna og eru þessir aðilar að starfa við mjög erfiðar og jafnvel hættulegar aðstæður á degi hverjum.

Á þeirri forsendu krefst stjórn Verkalýðsfélags Akraness þess að Launanefnd sveitarfélaga komi verulega til móts við kröfur Landssambands slökkviliðs- og sjúkraflutningamanna og gangi frá nýjum kjarasamningi tafarlaust".

Hægt að lesa stuðningsyfirlýsinguna í heild sinni með því að smella á meira.

Ályktun

Stjórn Verkalýðsfélags Akraness  lýsir yfir afdráttarlausum  stuðningi við Landssamband slökkviliðs- og sjúkraflutningamanna í þeirri skelfilegu kjaradeilu sem þeir standa í um þessar mundir við Launanefnd sveitarfélaga. Stjórn VLFA  lýsir einnig yfir gríðarlegum vonbrigðum með það skilningsleysi sem Launanefnd sveitarfélaga sýnir Landssambandi slökkviliðs- og sjúkraflutningamanna í þessari deilu.

Það var dapurlegt að verða vitni að því þegar Launanefnd sveitarfélaganna lagði fram tilboð sem kvað einungis á um launahækkun uppá 1,4%. Sú launahækkun átti ekki að gilda afturvirkt frá 1. júlí 2009 þegar samningur slökkviliðs- og sjúkraflutningamanna rann út heldur einungis frá undirritun nýs samnings. Með því átti að hafa launahækkun af þessari mikilvægu starfsstétt í heilt ár. Slíkt er til skammar.

Launanefnd sveitarfélaga skýlir sér á bakvið stöðugleikasáttmálann sem Samtök atvinnulífsins og Alþýðusamband Íslands stóðu m.a. annars að, en bæði Sa og ASÍ hafa nú sagt sig frá áðurnefndum sáttmála. Það er sorgleg staðreynd að umræddur stöðugleikasáttmáli hefur ekki gert neitt annað en að stórskaða íslenska launþega.

Stjórn Verkalýðsfélags Akraness lýsir yfir undrun að einstaklingur sem hefur störf hjá slökkviliði eða sjúkraflutningum skuli hafa einungis hafa grunnlaun sem nema 169.827 kr.á mánuði. Slík grunnlaun eru til skammar fyrir þá sem á þeim bera ábyrgð.

Slökkviliðs- og sjúkraflutningamenn gegna afar veigamiklum störfum er varða öryggi, líf og heilsu landsmanna og eru þessir aðilar að starfa við mjög erfiðar og jafnvel hættulegar aðstæður á degi hverjum.

Á þeirri forsendu krefst stjórn Verkalýðsfélags Akraness þess að Launanefnd sveitarfélaga komi verulega til móts við kröfur Landssambands slökkviliðs- og sjúkraflutningamanna og gangi frá nýjum kjarasamningi tafarlaust.

Akranesi 20. júlí 2010

F.h. stjórnar Verkalýðsfélags Akraness,

________________________________
Vilhjálmur Birgisson
formaður

 Eins og áður hefur komið fram hér á heimasíðunni þá hefur tillaga Verkalýðsfélags Akraness um að verkalýðshreyfingin leggi mikla áherslu á að lágmarkslaun verði ekki undir kr. 200.000 í komandi kjarasamningu vakið mikla athygli.

Í fyrradag var viðtal við formann félagsins í Reykjavík síðdegis á Bylgjunni þar sem m.a. þetta mál var til umfjöllunar. Kom fram í máli formanns að til að árangur næðist í baráttunni um hækkun lágmarkslauna þá þyrfti verkalýðshreyfingin að standa saman sem ein heild. Það myndi ekki þýða fyrir einhver eitt eða tvö stéttarfélög að berjast fyrir hækkun lágmarkslauna upp í kr. 200.000. Það gerist ekki nema á grundvelli samstöðu allrar verkalýðshreyfingarinnar.

Einnig kom fram í máli formanns að þegar þau voru í stjórnarandstöðu töluðu bæði Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra og Steingrímur J. Sigfússon fjármálaráðherra mikið um mikilvægi þess að hækka að lágmarkslaun þannig að grundvöllur væri fyrir fólk að framfleyta sér á þeim.

Einnig nefndi formaður í viðtalinu mikilvægi þess að launanefnd sveitarfélaganna komi verulega til móts við kröfur slökkviliðs og sjúkraflutningamanna, enda eru grunnlaun þessara manna til skammar og Verkalýðsfélag Akraness hefur lýst yfir fullum stuðningi við áðurnefnda aðila.

Hægt er að hlusta á viðtalið í heild sinni með því að smella hér.

Rétt í þessu var að ljúka fundi sem formaður Verkalýðsfélags Akraness átti með mannauðsstjóra Norðuráls, Rakel Heiðmarsdóttur, og lögmanni fyrirtækisins, Árna Vilhjálmssyni. Gengið var frá kjarasamningi við fyrirtækið ekki alls fyrir löngu, kjarasamningi sem gaf starfsfólki góðar launahækkanir enda var hann samþykktur með 85% atkvæða.

Hins vegar bárust formanni þau válegu tíðindi að fámennur hópur starfsmanna sem eru svokallaðir sérkjaramenn en tilheyra margir hverjir samt sem áður stéttarfélögunum, hafi ekki fengið umsamda eingreiðslu að fjárhæð 150.000 krónur eins og aðrir starfsmenn. Þetta gerði Verkalýðsfélag Akraness alvarlegar athugasemdir við og á þeim forsendum var þessi fundur í dag. Þau rök sem Verkalýðsfélag Akraness lagði fram í dag eru að mati formanns alveg hvellskýr, að fyrirtækinu ber að greiða þessa umræddu eingreiðslu upp á 150 þúsund krónur. Félagið mun fara með þetta mál fyrir dóm til að innheimta þessa eingreiðslu því lögmaður fyrirtækisins féllst ekki á rök félagsins.

Í sérkjarasamningi þessara starfsmanna sem um ræðir er kveðið á um að það sem ekki er getið um í sérkjarasamningnum skuli gilda hinn svokallaði aðalkjarasamningur Norðuráls við stéttarfélögin. Sérkjaramenn hafa ætíð fengið allar launahækkanir sem um hefur verið samið frá 1998 og á þeirri forsendu er rík hefð fyrir því hvernig þetta hefur verið framkvæmt. Þessu til viðbótar voru sumir sérkjaramenn á kynningarfundum um gerðan kjarasamning og einnig á kjörskrá og greiddu atkvæði um samninginn. Verkalýðsfélag Akraness hefur ákveðið að boða sérkjaramenn til fundar á mánudaginn næstkomandi klukkan 19 á Gamla kaupfélaginu þar sem farið verður yfir þessi mál og önnur mál sem einnig eru grafalvarleg og lúta að samningum sérkjaramanna.

Þann 1. júní hækkuðu laun hjá félagsmönnum Verkalýðsfélags Akraness sem vinna á hinum almenna vinnumarkaði. Um er að ræða hækkanir sem upphaflega áttu að koma til framkvæmda 1. janúar síðastliðinn en var frestað í tengslum við gerð stöðugleikasáttmálans á síðasta ári. Þessari hækkanir munu gilda út samningstímann sem er í flestum tilfellum til 30. nóvember 2010.

Rétt er að geta þess að fjölmörg fyrirtæki á félagssvæði VLFA komu með allar sínar launahækkanir eins og samningurinn frá 17. febrúar 2008 kvað á um.  Þau fyrirtæki sem frestuðu ekki launahækkunum þurfa eðlimálsins samkvæmt ekki að koma með taxtahækkanir núna enda voru þau búin að hækka laun sinna starfsmanna.

Hækkanir lágmarkstaxta nema almennt kr. 6.500,- en laun allra sem eru við störf á almenna vinnumarkaðnum hækka um a.m.k. 2,5%. Launataxtar hjá ríki og sveitarfélögum hækka einnig þann 1. júní en þær hækkanir koma fyrst og fremst á lægri taxtana. Hæstu launataxtar ríkis og sveitarfélaga taka ekki hækkunum að þessu sinni.

Þann 1. júní hækka einnig lágmarkstekjur sem greiða má fyrir fullt starf en þær verða kr. 165.000,- á mánuði. Það á við um alla launþegar sem orðnir eru 18 ára og hafa starfað a.m.k. fjóra mánuði samfellt hjá sama fyrirtæki. 
 

Yfirlit um launahækkanir:
Almennt verkafólk, verslunarfólk, starfsfólk veitinga- og gistihúsa, bifreiðastjórar, aðstoðarmenn í iðnaðarstörfum, iðnverkafólk og aðrir á almennum vinnumarkaði, launataxtar hækka um kr. 6.500,-

Iðnaðarmenn án sveinsprófs, launataxtar hækka um kr. 9.450,-

Skrifstofufólk og iðnaðarmenn, launataxtar hækka um kr. 10.500,-

Laun þeirra sem fá greitt umfram kauptaxta hækka um 2,5%.

Kauptaxtar frá 1. júní
Laun skv. kjarasamningi VLFA og Samtaka atvinnulífsins sem starfa á almennum markaði frá 1. júní 2010.

Laun skv. kjarasamningi VLFA og Samtaka atvinnulífsins sem starfa á veitinga- og gistihúsum frá 1. júní 2010.



Laun skv. kjarasamningi Starfsgreinasambands Íslands og ríkisins frá 1. júní 2010.

Laun skv. kjarasamningi Samiðnar og Samtaka atvinnulífsins frá 1. júní 2010. 

Í morgun fengu leikskólabörn á Akranesi glaðning frá Verkalýðsfélagi Akranesi í tilefni sjómannadagsins sem er á sunnudaginn. Jóhann Örn Matthíasson formaður sjómannadeildar og Tómas Rúnar Andrésson  færðu yfir 400 börnum á öllum leikskólum bæjarins harðfisk.

Börnin á Teigaseli gerðu sér glaðan dag í tilefni dagsins og hittu þeir félagar börnin á hafnarsvæðinu þar sem þau skemmtu sér við pokahlaup og ýmsa aðra leiki tengda sjómannadeginum. Einnig komu þeir færandi hendi á Vallarsel, Garðasel og Akrasel.