Eins og áður hefur komið fram hér á heimasíðunni þá hafa að undanförnu verið haldnir kynningarfundir á vegum félagsins um réttindi og skyldur starfsmanna Íslenska járnblendifélagsins. Í dag voru það ofngæslumenn á A-vakt sem fengu kynningu og var þetta fimmta kynningin sem formaður hefur haldið með starfsmönnum á síðastliðnum mánuði. Tvær kynningar til viðbótar eru á dagskrá á næstunni.

Kynningarfundurinn í dag var afar skemmtilegur og fjölmargar spurningar vöknuðu hjá starfsmönnum um réttindi og skyldur sína gagnvart Íj.

Kjarasamningur starfsmanna Íslenska járnblendifélagsins rennur út í lok nóvember á næsta ári og mun undirbúningur að mótun kröfugerðar hefjast fljótlega á næsta ári. Fram kom í máli starfsmanna að miklar væntingar eru gerðar til næsta samnings.

Hjá Íslenska járnblendifélaginu hefur starfsmönnum fjölgað jafnt og þétt á undanförnum mánuðum en mjög fljótlega mun hefjast framleiðsla á svokölluðu FSM en með tilkomu þess mun rekstrargrundvöllur Íslenska járnblendifélagsins styrkjast til mikilla muna. Mun hærra verð fæst fyrir þessa sérframleiðslu en þá standard framleiðslu sem hingað til hefur verið meginuppistaða framleiðslu verksmiðjunnar.

Svívirðilegt okurÍ dag hefur formaður félagsins verið að skoða hvernig stimpilgjald af skuldabréfum og kaupsamningum koma út fyrir íslenska neytendur þegar keyptar eru fasteignir.

Það er óhætt að segja að þegar þetta er skoðað þá sést að hér er um svívirðilegan skatt að ræða á íslenska neytendur. Formaður hefur lagt upp tvö dæmi til að sýna fram á hversu gríðarlegar upphæðir hér getur verið um að ræða.

Fyrra dæmið er íbúð í fjölbýlishúsi 107 fm að stærð. Kaupverð er kr. 22.500.000. Ef tekið er 80% lán að upphæð kr. 18.000.000 þá þarf að greiða af þeirri upphæð 1,5% í stimpilgjald sem gerir kr. 270.000. Að auki þarf að greiða 0,4% stimpilgjald af fasteignamati sem er í þessu tilfelli kr. 16.390.000. Stimpilgjald af fasteignamati er því kr. 65.560 í þessu tilfelli. Samtals þarf kaupandi þessarar eignar að greiða til ríkisins kr. 335.560 í stimpilgjöld.

Í seinna dæminu er um einbýlishús að ræða. Kaupverðið er kr. 31.500.000. Ef tekið er 80% lán að upphæð kr. 25.200.000 þarf að greiða 378.000 í stimpilgjöld. Einnig þarf að greiða 0,4% stimpilgjald af fasteignamati sem í þessu tilfelli er kr. 24.570.000 sem gerir 98.280. Samtals þarf kaupandi þessarar eignar að greiða í stimpilgjöld til ríkisins kr. 476.280.

Formaður kynnti sér í dag hversu langan tíma það tekur fyrir starfsmenn sýslumanna að afgreiða skuldabréf og kaupsamninga og samkvæmt áreiðanlegum upplýsingum sem formaður aflaði sér þá tekur ferlið allt frá 15 mínútur upp í eina klukkustund í vinnslu.

Því spyr formaður, hvernig má það vera að hægt er að innheimta stimpilgjöld upp á tæpa hálfa milljón, eins og fram kemur í seinna dæminu, þegar það tekur einungis 15 mínútur fyrir starfsmenn sýslumanna að ganga frá stimpilgjöldum tengdum skuldabréfum og kaupsamningum. Fróðlegt væri að ríkisvaldið útskýrði á hvaða forsendu þessi geigvænlegu stimpilgjöld eru til komin.

Eins og áður sagði er hér um svívirðilegt okur að ræða af hálfu ríkisins. Þess vegna mun Verkalýðsfélag Akraness leggja það til í komandi kjarasamningum að ríkisvaldið lækki áðurnefnt stimpilgjald til samræmis við það vinnuframlag sem starfsmenn sýslumanna þurfa að inna af hendi vegna skjalavinnslu tengdri stimpilgjöldum. Það væri alls ekki óeðlilegt að föst raunhæf upphæð væri greidd í stimpilgjöld, sem myndi dekka áðurnefnt vinnuframlag starfsmanna sýslumanna.

Hér er um mikið hagsmunamál fyrir ungt verkafólk sem er að kaupa sína fyrstu fasteign, og ekki síður fyrir aðra landsmenn. Að það skuli þurfa að taka verkamann á lágmarkslaunum tæpa 4 mánuði að vinna sér inn fyrir stimpilgjaldinu af eign sem kostar 31 milljón er með öllu óásættanlegt.

Bæta þarf kjör fiskvinnslufólks verulegaFormaður Verkalýðsfélags Akraness hefur margoft fjallað um það hér á heimasíðunni að höfuðkrafan í komandi kjarasamningum á hinum almenna vinnumarkaði eigi að vera sú að lágmarkslaun verði ekki undir 170.000 kr. í lok samningstímans.

Að undanförnu hafa fleiri stéttarfélög innan Starfsgreinasambands Íslands tekið undir þessa kröfu félagsins.  Nú síðast var það Verkalýðsfélag Húsavíkur sem það gerði.  Það er ekki spurnig að það er að nást nokkuð víðtæk samstaða innan SGS um stórhækkun lágmarkslauna í komandi kjarasamningum.  Lágmarkslaun upp á 125.000 kr. er íslensku samfélagi til skammar og við forystumenn í SGS getum á engan hátt skotið okkur undan ábyrgð okkar á því að lágmarkslaun eru jafn lág og raun ber vitni.

Vilhjálmur Egilsson, framkvæmdastjóri Samtaka atvinnulífsins, var spurður á mbl.is í dag útí kröfugerðina hjá Verkalýðsfélagi Húsavíkur um að lágmarkslaun hækki úr 125.000 kr. uppí 180.000 á samningstímanum.  Framkvæmdastjórinn sagðist ekki leggja djúpstæða merkingu í tölurnar enda liggi engin vinna að baki þeim.  Einnig sagði framkvæmdastjórinn að 180.000 kr. lágmarkslaun byggi ekki á neinum rannsóknum á launagreiðslum eða launaþróun eða neinu slíku.

Þessi orð Vilhjálms Egilssonar eiga ekki við þá kröfu sem formaður VLFA hefur haldið á lofti um að lágmarkslaun verði 170.000 kr.

Krafan um að lágmarkslaun fari í 170.000 kr. er byggð á launakönnun sem Starfsgreinasamband Íslands gerði á meðal sinna félagsmanna í september í fyrra.  En í þeirri könnun kom fram að meðaldagvinnulaun hjá verkafólki séu rétt rúmlega 170.000 kr á mánuði. 

Í síðustu viku kynntu Flóabandalags félögin nýja launakönnun sem náði til félagsmanna á stór Reykjavíkursvæðinu.  Í þeirri könnun kom fram að meðaldagvinnulaun á stór Reykjarvíkursvæðinu eruí kringum 200.000 kr.  Það liggur fyrir að mun meira launaskrið hefur verið á Reykjavíkursvæðinu en á landsbyggðinni sökum þeirrar miklu þenslu sem hefur verið á stór Reykjavíkursvæðinu á liðnum árum.

Því miður hefur verkafólk á landsbyggðinni ekki notið jafn mikils launaskriðs eins og gerst hefur á Reykjavíkursvæðinu á liðnum árum.  Það er alvitað að þó nokkuð stór hópur verkafólks á landsbyggðinni vinnur eftir þeim lágmarkstöxtum sem í gildi eru á hverjum tíma fyrir sig.  Vissulega þekkist það einnig á Reykjavíkursvæðinu að verkafólk vinni eftir berstrípuðum lágmarkstöxtum, samt sem áður er mun meira um það á landsbyggðinni.

Formaður Verkalýðsfélags Akraness segir að það á ekki að hvika frá þeirri sjálfsögðu kröfu um að lágmarkslaun hækki úr 125.000 kr. í 170.000 kr. á samningstímanum.  En hann mun að sjálfsögðu styðja kröfu Verkalýðsfélags Húsavíkur um að lágmarkslaun verði 180.000 kr. í lok samningstímabilsins.  Til að þessar kröfur verði að veruleika þarf víðtæka samstöðu innan SGS, ef að sú samstaða verður til staðar er mörgu hægt að ná fram.

Það hefur örugglega ekki farið fram hjá neinum þeim sem fylgst hefur með íslenskri þjóðmálaumræðu undanfarið að framundan eru kjarasamningaviðræður á hinum almenna vinnumarkaði. Undirbúningsvinna var hafin snemma á þessu ári og eru kröfugerðir verkalýðsfélaganna nú að líta dagsins ljós.

Snemma árs lýsti formaður Verkalýðsfélags Akraness því yfir að eitt af meginbaráttumálum í  væntanlegum kjarasamningaviðræðum væri hækkun lágmarkslauna. Það á ekki að vera hægt að bjóða fólki 125 þúsund króna lágmarkslaun sem eru undir fátæktarmörkum. Taldi hann að færa ætti lágmarkslaun nær markaðslaunum sem skv. könnun SGS eru 176.000 kr á mánuði.

Í tillögu að kröfugerð VLFA, sem lögð verður fyrir félagsfund nk. mánudag, verður m.a. lagt til að lágmarkslaun hækki í 170.000 krónur. Þannig væri hægt að leiðrétta þau kjör sem þeir lægst launuðu hafa þurft að una við og er sú krafa, að mati formanns, síður en svo óraunhæf.

Sunnudaginn 14. október nk. verður Verkalýðsfélag Akraness 83 ára.

Fyrir 83 árum ruddi kraftmikið fólk brautina og varðaði veginn til framtíðar þegar það kom saman í Báruhúsinu á Akranesi í þeim tilgangi að stofna verkalýðsfélag. Eftir langvinna baráttu og þrátt fyrir harða mótspyrnu atvinnurekenda og tilraunir þeirra til að grafa undan einingu félagsmanna tókust loks samningar fyrir verkafólk þar sem kaup þess hækkaði úr 65 aurum í eina krónu á tímann. Með samstilltu átaki náði samninganefndin s.s. 56% hækkun launa í þessum fyrsta samningi verkafólks á Akranesi.

Við sem berjumst fyrir réttindum íslensks verkafólks eigum að taka okkur þessa frumkvöðla til fyrirmyndar, snúa bökum saman og beygja okkur ekki enn eina ferðina fyrir þeim rökum að of mikil hækkun launa verkafólks ógni stöðugleika í þjóðfélaginu. Stöðuleikinn er auðvitað gríðarlega mikilvægur, því andmælir enginn, en hann er ekki eingöngu á ábyrgð verkafólks og nú er komið að öðrum að axla þá ábyrgð.

Við verðum að krefjast mannsæmandi launa til handa verkafólki, fólki sem þegar hefur gert sitt til að viðhalda stöðugleikanum, fólki sem sættir sig ekki við að sitja eftir enn eina ferðina á meðan aðrir þjóðfélagshópar sitja einir að þeim auðævum sem greinilega eru til í þessu landi.

Tími verkafólks er runninn upp, við bíðum ekki lengur.

Félagsmenn athugið!

Í kvöld verður opinn félagsfundur í Framsóknarhúsinu, Sunnubraut 21 kl. 20:00.

Dagskrá:

1.      Gylfi Arnbjörnsson, framkvæmdastjóri ASÍ kynnir hugmyndir að breytingum á veikinda- og slysarétti og stofnun nýs áfallatryggingasjóðs.

2.      Umfjöllun um mótun kröfugerðar vegna komandi kjarasamningaviðræðna.

Félagsmenn eru eindregið hvattir til að mæta og hafa stefnumarkandi áhrif á komandi kröfugerð.

Veitingar verða í boði.

Í gærkvöldi var haldinn opinn félagsfundur hjá Verkalýðsfélagi Akraness. Á dagskrá fundarins voru aðallega tvö mál, annars vegar kynning Gylfa Arnbjörnssonar, framkvæmdastjóra ASÍ, á hugmyndum um breytingar á veikinda- og slysa rétti og stofnun nýs áfallatryggingasjóðs. Hins vegar var rætt um mótun kröfugerðar Verkalýðsfélags Akraness vegna komandi kjarasamninga á hinum almenna vinnumarkaði.

Fundurinn samþykkti að halda áfram þeirri vinnu sem ASÍ hefur verið að vinna í tengslum við breytingar á veikinda- og slysarétti og stofnun nýs áfallatryggingasjóðs. Það kom einnig fram á fundinum að það eru viss atriði sem menn vilja fá nánari skýringar á, en á heildina litið leist fundarmönnum ágætlega á framkomnar tillögur.

Á fundinum lagði stjórn félagsins fram tillögu að kröfugerð fyrir komandi kjarasamninga. Þar kemur m.a. fram að krafa félagsins er sú að lágmarkslaun hækki úr 125.000 kr. í 170.000 kr á samningstímanum og samið verði til tveggja ára. Einnig samþykkti fundurinn að gera þá kröfu á ríkisvaldið að fyrirhugaðar skattalækkanir muni beinast fyrst og fremst að þeim tekjulægstu og væri slíkt t.d. hægt að gera með nýju skattþrepi.

Mikill einhugur og samstaða ríkti á fundinum og fram kom hjá fundarmönnum að menn vonast til að víðtæk sátt náist um stórhækkun lágmarkslauna því það er ekki hægt að bjóða íslensku verkafólki upp á lágmarkslaun sem eru undir fátæktarmörkum.

Eins og fram hefur komið hér á heimasíðunni þá hafa lágmarkslaun hækkað á síðustu 10 árum um 105% en á sama tíma hefur þingfararkaup hækkað um 145%. Hefði lágmarkslaun fengið sömu hækkun og þingmenn síðustu 10 ár þá væru lágmarkslaun 160.000 kr. Á slíkri forsendu vill verkafólk fá leiðréttingu á sínum launum í komandi kjarasamningum.

Kröfugerð Verkalýðsfélags Akraness má lesa með því að smella á meira.

Kröfugerð Verkalýðsfélags Akraness vegna komandi kjarasamninga.

• Samningstíminn verði tvö ár með endurskoðunarákvæðum.
• Lágmarkslaun hækki í 170.000 kr. á samningstímanum.
• Ekki verði launataxtar til sem eru undir lágmarkslaunum.
• Almennar launahækkanir verði verulegar á samningstímanum, þar sem verkafólk á landsbyggðinni hefur setið eftir hvað varðar aðra hópa.
• Fjölga starfsaldursþrepum.
• Leggja þarf sérstaka áherslu á að lagfæra laun fiskvinnslufólks, ræstingafólks, sorphirðumanna og síðast en ekki síst hópferðabílstjóra og annarra tækjastjórnenda.
• Orlofsréttur starfsmanna sem starfað hafa lengur en 10 ár á vinnumarkaði hækki úr 28 dögum í 30 daga. Þá verði gengið frá því að starfsmenn flyti áunninn orlofsrétt milli fyrirtækja.
• Að kynbundnum launamun verði útrýmt.
• Hækkun á orlofs- og desemberuppbótum.

Aðkoma ríkisvaldsins að komandi kjarasamningum.

• Skattalækkanir beinist fyrst og fremst að þeim tekjulægstu.  Tillaga frá VLFA að tekið verði upp nýtt skattþrep þar sem launþegi með tekjur undir 2 milljónum gerði 18% skatt.
• Barnabætur hækki.  Það er hægt að gera með því að hækka tekjustofninn verulega áður en til skerðingar kemur.  Einnig er hægt að lækka hlutfall á skerðingarprósentunni.
• Stimpilgjald af skuldabréfum uppá 1,5% verði aflagt og einnig stimpilgjald af kaupsamningum upp á 0,4%

Á fundi stjórnar og trúnaðarráðs mánudaginn 15. október sl. fór fram kosning um hvaða aðilar skipa framboðslista stjórnar. Samkvæmt 29. gr. laga félagsins ber að kynna þennan lista á heimasíðu félagsins og hafa félagsmenn 14 sólarhringa frest til að bera fram aðra lista.

Skila skal framboðslistum inn til kjörstjórnar í síðasta lagi 5. nóvember ásamt meðmælendum samkvæmt reglugerð ASÍ um allsherjarkosningar. Berist kjörstjórn ekki aðrir listar telst þessi framboðslisti sjálfkjörinn til næstu tveggja ára.

Framboðslistann má sjá með því að smella á meira.

Aðalstjórn    

Formenn deilda

Varaformenn deilda

Í dag var settur ársfundur ASÍ á Hótel Nordica. Fundurinn stendur yfir dagana 18. til 19. október. Yfirskrift fundarins er Íslensk velferð í fremstu röð og eru helstu viðfangsefni fundarins efnahags- og kjaramál og liður sem ber heitið norræna velferðarsamfélagið og vinnumarkaðsmódelið.

Fulltrúar Verkalýðsfélags Akraness á fundinum eru:

Vilhjálmur Birgisson

Jón Jónsson

Björgólfur Einarsson

Tómas Rúnar Andrésson

Þórarinn Helgason

Frekari upplýsingar um fundinn má finna á heimasíðu ASÍ, með því að smella hér.

Sjöunda ársfundi Alþýðusambands Íslands lauk í gær.  Ársfundurinn var nokkuð góður og ríkti mikil samstaða  um að lagfæra þyrfti kjör þeirra sem eru með hvað lægstu launin í komandi kjarasamningum.  Einnig var samþykkt ályktun þar sem krafist var að ríkisvaldið bæti stöðu þeirra sem eru hvað verst settir í okkar þjóðfélagi, slíkt væri hægt að gera með margvíslegum hætti t.d. með því að beina fyrirhugðum skattalækkunum að þeim tekjulægstu.

Á ársfundinum var kosið í miðstjórn Alþýðusambandsins bæði aðalmenn sem og varamenn.  Formaður Verkalýðsfélags Akraness var kosinn sem varamaður í miðstjórn ASÍ. 

Það er gríðarlega jákvætt að sjá hversu víðtæk sátt er innan verkalýðshreyfingarinnar um að lögð verði sérstök áhersla á að hækka laun þeirra sem eru með hvað lægstu tekjurnar.  Formaður félagsins hefur sagt að það sé íslensku samfélagi til skammar að lágmarkslaun séu einungis 125.000 krónur á mánuði og við forystumenn í SGS getum á engan hátt skotið okkur undan þeirri ábyrgð hversu lág lágmarkslaunin eru.

Verkalýðsfélag Akraness hefur lagt fram metnaðarfulla kröfugerð og í þeirri kröfugerð kemur fram að VLFA vill að lágmarkslaun hækki úr 125.000 kr. í 170.000 kr. á samningstímanum, en samið verði til tveggja ára.

Á morgun verður haldinn formannafundur Starfsgreinasambands Íslands.  Á fundinum verða línurnar í komandi kjarasamningum væntanlega lagðar.

Stéttarfélögin á landsbyggðinni hafa verið að skila til SGS hugmyndum að kröfum fyrir komandi kjarasamninga.  Verkalýðsfélag Akraness hefur nú þegar mótað sínar kröfur og eins og áður hefur komið fram hér á heimasíðunni þá leggur félagið mesta áherslu á að lágmarkslaun stórhækki í næstu samningum.

Einnig leggur félagið mikla áherslu á að fyrirhugaðar skattalækkanir ríkistjórnarinnar beinist fyrst og fremst að þeim tekjulægstu.  Þær skattalækkanir sem ríkisvaldið hefur staðið fyrir á liðnum árum hafa fyrst og fremst beinst að þeim tekjuhæstu.  Nægir að nefna afnám hátekjuskattsins í þeim efnum.

Það virðist vera sem flóabandalagsfélögin séu komin mun lengra í undirbúningi fyrir komandi kjarasamninga heldur en landsbyggðarfélögin.  Alla vega eru flóabandalagsfélögin búin að funda mun meira að undaförnu heldur en landsbyggðarfélögin.

Formaður félagsins fer ekki dult með þá skoðun sína að hagkvæmast og árangursríkast væri að Starfsgreinasambandið færi óslitið í komandi kjarasamninga við Samtök atvinnulífsins. Slagorð SGS er jú sameinuð til sóknar.

Það vita það flestir að megnið af þeirri þenslu og launaskriði sem verið hefur hér á landi á undaförnum árum er á höfuðborgarsvæðinu.  Verkafólk á landsbyggðinni hefur alls ekki notið þess launaskriðs í sama mæli sem og verið hefur á höfuðborgarsvæðinu.  Þess vegna munu landsbyggðarfélögin væntanlega leggja mikla áherslu á að fá leiðréttingu á sínum launakjörum í samræmi við það launaskrið sem verið hefur á stór Reykjavíkursvæðinu í komandi kjarasamningum.

Forseti ASÍ sagði á kjaramálaráðstefnu ekki alls fyrir löngu að himinn og haf væri á milli launa á landsbyggðinni og höfuðborgarsvæðisins.  Þetta er hárrétt hjá forsetanum og á þessu verða landsbyggðarfélögin að taka í komandi kjarasamningum.