Bæjaryfirvöld sína starfsmönnum íþróttamannvirkja fantaskapEins og fram kom hér á heimasíðunni í sumar tilkynntu bæjaryfirvöld Akranesskaupstaðar sparnaðarleiðir sem lutu að styttingu á vinnutíma starfsmanna íþróttamannvirkja. Þessi stytting varð þess valdandi að laun þessara starfsmanna skertust um frá 30 þúsund krónum upp í tæpar 70 þúsund krónur á mánuði. Þessu mótmælti Verkalýðsfélag Akraness fyrir hönd sinna félagsmanna harðlega enda var verið að ráðast illilega á þá sem eru með hvað lægstu tekjurnar hjá Akraneskaupstað.

Nú hafa bæjaryfirvöld tilkynnt að þau hyggist ætla að leyfa starfsemi í íþróttahúsi bæjarins að Vesturgötu í tvær klukkustundir á viku og einnig í Bjarnalaug án þess að starfsmenn bæjarins séu til staðar. Þeir ætla sér með öðrum orðum að láta þjálfara viðkomandi íþróttahópa sem stunda æfingar á þessum tímum ganga í störf starfsmanna íþróttamannvirkja sem þeir hafa sinnt undanfarin ár og áratugi.  Þessu mótmælti Verkalýðsfélag Akraness harðlega í bréfi til bæjaryfirvalda sjá hér.

Þegar skerðingin á vinnutíma starfsmanna íþróttamannvirkja var tilkynnt í sumar var það eitthvað sem starfsmenn voru nauðbeygðir til að sætta sig við. Það að bæjaryfirvöld skuli voga sér að ætla að láta sjálfboðaliða ganga í störf starfsmanna sem eru með kjarasamningsbundin réttindi um þau störf sem um ræðir er með öllu ólíðandi og verður ekki látið átölulaust.

Það er líka ámælisvert, og er það vægt til orða tekið, að ætla sér að heimila íþróttaiðkun án þess að starfsmaður sé til staðar, öryggisins vegna. Enda liggur fyrir viðbragðsáætlun sem starfsmenn hafa undirgengist og er hluti af þeirra starfi. Því er alveg óhætt að velta því fyrir sér hver ber ábyrgð á því ef eitthvert alvarlegt óhapp verður ef ekki er starfsmaður til staðar.

Starfsmenn íþróttamannvirkja Akranesskaupstaðar hafa falið Verkalýðsfélagi Akraness að gæta hagsmuna sinna í þessu máli. Það mun félagið svo sannarlega gera og hefur nú þegar hafið undirbúning að því að fara með málið fyrir dómstóla, enda getur það ekki staðist neina skoðun að gengið sé á rétt starfsmanna íþróttamannvirkja með jafn skelfilegum hætti og hér er að gerast. Ef þetta verður látið átölulaust er allt eins víst að þetta sé fyrsta skrefið í því að láta sjálfboðaliða ganga í störf starfsmanna og á þeirri forsendu verður þetta mál varið af fullri hörku enda getur málið verið fordæmisgefandi.

Sú lítilsvirðing sem starfsmönnum íþróttamannvirkja er sýnd með þessari ákvörðun bæjaryfirvalda er með hreinustu ólíkindum og er gríðarleg reiði á meðal starfsmanna og sem dæmi hvað það varðar var haldinn fundur um þetta mál í síðustu viku sem endaði með því að stór hluti fundarmanna gekk út.

Í lok september lauk hvalvertíðinni og eins og fram hefur komið í fréttum veiddust 125 langreyðar af 150 hvala kvóta sem Hvalur hf fékk úthlutað.

Það er óhætt að segja það að veiðar á stórhveli hafi haft gríðarlega jákvæð áhrif fyrir samfélagið hér á Akranesi og í nærsveitum enda voru upp undir 150 manns sem fengu störf veiðunum tengdum og voru upp undir 80 manns héðan frá Akranesi sem unnu á vertíðinni.

Meðallaun þeirra sem tilheyra Verkalýðsfélagi Akraness og störfuðu hjá Hval hf voru 561 þúsund krónur á mánuði, að teknu tilliti til þeirra þriggja mánaða sem hávertíðin stóð yfir. Á þessu sést að tekjumöguleikar starfsmanna voru nokkuð góðir sérstaklega í því árferði sem nú ríkir á íslenskum vinnumarkaði. Það ber hins vegar að geta þess að mikið vinnuframlag liggur að baki þessum tekjum starfsmanna Hvals.

Það má alveg halda því fram að veiðar og vinnsla á hval hafi verið hálfgerð stóriðja, enda skilaði starfsemin umtalsverðum útsvarstekjum fyrir Akraneskaupstað og einnig fyrir sveitafélögin hér í kring. 

Þetta sýnir hversu gríðarlega mikilvægt er að við nýtum okkar sjávarauðlindir að fengnu áliti Hafrannsóknarstofnunar og við eigum ekki undir nokkrum kringumstæðum að láta fámenna öfgahópa úti í heimi kúga okkur til þess að afsala okkur nýtingu á okkar auðlindum.

Nú hefur komið í ljós að ferðamannastraumur til landsins hefur aldrei verið jafn blómlegur og í ár og nægir að nefna í því samhengi að aldrei hafa fleiri farið í hvalaskoðunarferðir frá Húsavík eins og í ár. Þetta sýnir einnig svo ekki verður um villst að veiðar á hvölum og hvalaskoðun geta klárlega farið saman án þess að skaða hvort annað.

Það ber að þakka Kristjáni Loftsyni forstjóra Hvals hf og öllu hans frábæra starfsfólki fyrir þeirra framlag til að skapa hér atvinnu og auka gjaldeyristekjur þjóðarinnar því það er þannig sem við vinnum okkur út úr þeim efnahagshremmingum sem við Íslendingar erum nú í. 

Nú er bara að vona að veiðar og vinnsla á hval hefjist fyrr á næsta ári og skili okkur Íslendingum jafn miklum ávinningi og vertíðin gerði sem nú er nýlokið.